۰۲۱-۵۴۷۶۴
رأی: وحدت رویه شماره ۸۰۸ -١٣٩٩/٦/١٨ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

رأی وحدت‌ رویه شماره ۸۰۶ ـ ۱۴ /۱۱ /۱۳۹۹ هیأت‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور

رأی وحدت رویه شماره ۸۰۶ هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور در موارد مشمول ماده ۱۵ قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵/۲/۲۰،گرچه پرداخت خسارت به زیان‌دیده و بازیافت آن از مسبب حادثه پیش‌بینی‌شده است اما با توجه به این‌که هرگاه زیان‌دیده ، مسبب حادثه و ورود […]

رأی وحدت رویه شماره ۸۰۶ هیأت عمومی دیوان‌عالی کشور

در موارد مشمول ماده ۱۵ قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ۱۳۹۵/۲/۲۰،گرچه پرداخت خسارت به زیان‌دیده و بازیافت آن از مسبب حادثه پیش‌بینی‌شده است اما با توجه به این‌که هرگاه زیان‌دیده ، مسبب حادثه و ورود صدمه به خود باشد پرداخت خسارت به وی و اقدام به بازپس‌گیری آن کار بیهوده و غیرعقلایی است.

بنابراین هدف از وضع این ماده حمایت از اشخاص ثالث زیان‌دیده است نه مسبب حادثه و اصولاً در این قانون برای رانندگان مسبب حادثه واجد شرایط مذکور در بندهای چهارگانه ماده‌ی ۱۵ یادشده مزایایی لحاظ نشده‌است و به‌همین‌علت این موارد از شمول ماده ۱۱ همین قانون نیز خروج موضوعی دارد. افزون بر این، شرط دارا بودن گواهینامه رانندگی برای پرداخت خسارت به راننده مسبب در بند ب ماده‌ی ۱۰ آیین‌نامه‌ی اجرایی ماده ۳ قانون یادشده پیش‌بینی‌شده و این آیین‌نامه به موجب تکلیف مقرر در همین ماده به تصویب شورای‌عالی بیمه به‌عنوان مرجع تشخیص موارد خارج از تعهد بیمه‌گر مطابق تبصره ۲ ماده ۲۱ این قانون نیز رسیده‌است.

بنا به‌مراتب بیمه‌گر مسئولیتی برای پرداخت خسارت بدنی به راننده مسبب حادثه فاقد گواهینامه رانندگی از محل بیمه‌نامه موضوع ماده ۳ قانون مذکور ندارد و رأی شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان قم که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء صحیح و قانونی تشخیص داده می‌شود این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی در موارد مشابه برای شعب دیوان‌عالی کشور دادگاه‌ها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم‌الاتباع است.
هیات عمومی دیوان‌عالی کشور

دیدگاه ها